Priča o poštenom četniku

Četnički major Radoslav Đurić, nakon prelaska u partizane 1944. godine. Inače prilično živopisan lik, koji je više puta protestovao kod Draže Mihailovića zbog saradnje sa Nemcima i četničkih zločina.

Tokom ustanka u Srbiji, novembra 1941. godine je odbio naređenje za napad na partizane u Čačku, i samoinicijativno sazvao sastanak sa partizanskim starešinama. Tokom rata je više puta obaveštavao generala Mihailovića (misleći da ovaj nije upućen) o saradnji pojedinih četnika sa Nemcima. Za majora Radoslava Đurića je saradnja sa Nemcima bila izdaja, a borba protiv okupatora svrha četovanja. 1943. godine, kada su u njegov rejon došli britanski diverzanti, general Mihailović mu je zabranio da vrši sabotaže protiv Vermahta, i umesto toga mu zapovedio da napadne partizane.

Major Đurić nije bio previše naklonjen komunizmu ali mu je borba protiv okupatora bila preča od stranačkih podela. U proleće 1944. godine, stupio je u Narodnooslobodilačku vojsku Jugoslavije.

Više o njemu na Wikipediji